Vandaag gaan mijn wandelmaatje, stethoscoop, L. en ik naar Opende waar wandelsportverenging WiK uit Drachten haar voorjaarswandeltocht organiseert. Er zijn meerdere tochten bij ons in de buurt maar we kiezen voor deze tocht omdat hier 30 km gewandeld kan worden en dit past beter in onze voorbereiding op de 4daagse.

Wanneer we ons hebben in geschreven in Café Bos vertrekken we al snel om aan onze tocht te beginnen. We gaan eerst over een natuurpad en dan over de Jilt Dijksheide en via Snipspoel (de Snipspoel is een natuurgebied in de omgeving van  Kornhorn. Het is een afwisselend gebied met dobben, petgaten en houtsingels, een oud cultuurlandschap waarin de mens een grote hand heeft gehad) en de Curringhe Schuur naar Kornhorn, waar de rust is in " ’t Hornhuus". Inmiddels hebben we er 8 km opzitten. Na een korte pauze gaan we weer verder naar Grootegast naar de 2^e rust en controle in Café Restaurant "In de Grote Gast" We zijn nu ongeveer op de helft van de tocht. Via een park komen we op de Abel Tasman route richting Peebos en hebben dan onze laatste rust en controle bij Staatsbosbeheer. We houden we geen pauze maar gaan na de controle gelijk door. Al snel komen we op het 't Blôde Fuottenpaad. Een bijzonder pad……je mag er met blote voeten op lopen wat wij nu  natuurlijk niet doen. Het is een pad om te voelen, te ruiken, te horen en te zien. Een pad om te bungelen op een bank, te zweven tussen hemel en aarde, te mijmeren met je benen in het water en te klimmen in de hoogste kruin. Wanneer we dit pad verlaten gaan we richting Surhuisterveen en beginnen aan de laatste 5 km van de tocht. Wanneer we er bijna zijn zien we op een kruising een auto van het Rode Kruis staan. Ik vind het wel vreemd dat deze nog zo vlak voor de finish staat en ik kan het niet laten om even naar hen toe te gaan met de opmerking ik dacht dat we er bijna waren. Ze zeggen dat ze hier staan omdat velen het aan het eind van de tocht vaak moeilijk hebben. Ik zeg dat ik als het nodig zou zijn me op deze laatste kilometer zelf naar de finish zou slepen. Natuurlijk is dit alles maar een grapje. Toch zijn de mensen van het Rode Kruis of de EHBO onmisbaar bij wandeltochten en heb ik ze gelukkig tot nu toe nog nooit nodig gehad. Niet veel later zijn we bij de finish en melden we ons af.

 

Het was een mooie tocht die over (half) verharde paden, schelpenpaadjes en zandpaden ging door een afwisselend landschap. Het was het ideale wandelweer voor mij. Het was gezellig om deze tocht met zijn vieren te wandelen. Mijn GPS gaf aan dat we 30,6 km gewandeld hebben.

 

 

Bovenste foto's zijn van 't Blôde Fuottenpad (blote voetenpad)