Ook dit jaar proberen mijn vast wandelmaatje Janny, Heleen en ik de 4daagse weer te volbrengen. Voor alle drie wordt het onze derde keer en ook nu wordt het weer 4 x 40 km. Janny en ik zijn vrijdag al naar het vakantiepark de Vers van Landal in Overloon vertrokken. Heleen zal maandag naar het adres gaan waar ze de vorige keer ook logeerde. Heleen heeft een privé-chauffeuse (Marina) die haar dagelijks naar de Wedren zal brengen en haar ook weer haalt. Ja verschil moet er wezen.

Ook dit jaar halen Janny en ik onze startbewijzen op zondag al op. Als we op de Wedren komen staan er al lange rijen te wachten maar toch redelijk snel hebben we onze polsbandjes om en de controle kaart voor dinsdag in onze bezit. Ik koop nog New Balance wandelschoenen in de stand van New Balance,. Vorig jaar heb ik mijn voeten er al laten opmeten maar kon toen op de laatste dag geen schoenen meer passen omdat ik erg last had van mijn kleine linker teen. New Balance heeft ook breedte maten en omdat ik altijd bij langere afstanden last krijgt van mijn kleine tenen wil ik wel eens een ander merk schoen proberen (nog niet tijdens deze 4daagse want ze zijn natuurlijk nog niet ingelopen) ook gaan we het centrum nog in waar we genieten van de sfeer die er hangt.

 

Dinsdag 19 juli 2011: De dag van Elst

Vandaag hebben we de vroege start en we ontmoeten Heleen op de afgesproken plaats op de Wedren. Wanneer we gescand zijn gaat het richting Waalbrug. Aan de kant van de weg staan zeer veel  studenten die ons op alle mogelijke manieren aanmoedigen. Als we de brug over zijn en in Lent arriveren staan er al vele toeschouwers aan de weg ondanks het vroege tijdstip. Als we Bemmel gepasseerd zijn zie ik opeens Bianca die ons inhaalt. Twee jaar geleden heb ik haar tijdens de tweedaagse van Amersfoort ontmoet en die met haar gelopen. Ze loopt verder met ons op. In de verte zien we Arnhem liggen en als we de Rijkerswoerdse plassen gepasseerd zijn gaan we richting Elst. Elst vind ik altijd erg gezellig. De aanwonende aan de route bieden je van alles aan. Persoonlijk vind ik drop, komkommer en meloen erg lekker. Ook hebben velen hier een waterslang naar de weg geleid zodat je vers water kan tappen. Wanneer we in de buurt van Valburg zijn vind ik het nodig om het asfalt van dichtbij te bekijken m.a.w. ik val weer eens. Als ik op de grond lig denk ik: gelukkig geen pijn aan de voeten of benen alleen pijn aan mijn linkerhand en op je hand hoef je gelukkig niet te lopen. Het meetingpoint van de KNBLO is vlak in de buurt en hier kom ik bij van de schrik en de pijn in mijn linkerhand. Even denk ik zelfs nog dat ik zal flauwvallen maar wanneer ik zit en wat druivensuiker en wat zoute worstjes gegeten heb ben ik weer zover dat we onze tocht kunnen vervolgen. Na Slijk-Ewijk en Oosterhout wacht ons de beruchte dijk en ook deze keer valt het me net als de voorgaande jaren mee. Als we de brug weer over zijn en Nijmegen weer binnenlopen ontmoeten we Marina en Heleen haar moeder. Als we ons op de Wedren hebben afgemeld drinken we met elkaar iets en  besluit Bianca morgen ook met ons mee te lopen. Janny en ik gaan voordat we terug gaan naar Overloon nog naar een opticien om mijn bril weer in het model te laten zetten. Deze is door de valpartij zo uit het model geraakt dat deze steeds van mijn neus glijdt en dat is ook zeer lastig.

Woensdag 20 juli 2011: De dag van Wijchen

Vandaag hebben we de late start en dat betekent dat we een uurtje langer in bed kunnen blijven. Heleen staat al op ons op de afgesproken plek te wachten maar Bianca is in geen velden of wegen te zien. Het blijkt dat ze zich verslapen heeft (hoe is het mogelijk dat ze te laat is, zij is van ons vieren de enigste die haast op de Wedren logeert)  Even was ik vanmorgen vroeg bang dat Janny vandaag niet zou kunnen starten want haar hielspoor speelt weer aardig op. Zelf heb ik last van mijn linkerhand maar deze heb je gelukkig niet nodig bij het wandelen. De dag van Wijchen staat bekend als de dag met de meeste uitvallers maar daar willen wij natuurlijk als het even kan niet bij horen. Met zijn vieren gaan we dan ook langs het Radboud naar Hatert. Ik vind dit altijd een heel saai stuk want er staat nauwelijks iemand aan de kant. In Hatert wordt het weer wat gezelliger. Als we de  brug over zijn en in Weezenhof zijn heb ik mijn koffiestop (ik ben de enigste koffiedrinkster van onze vieren) Al snel gaan we verder via Alverna naar Wijchen. Als je niet beter zou weten zou je denken dat je Wijchen zo gehad hebt maar niets is minder waar. Eerst Wijchen in, dan er uit, dan er weer in om er tenslotte uit te lopen. Wel is het erg gezellig in het centrum van Wijchen hoewel het er wel filelopen is. Heleen en Bianca lopen niet meer bij ons, zij hebben elkaar wel gevonden want zij hebben regelmatig een sanitaire stop nodig en Janny en ik niet. Opeens zie ik de man van Janny aan de kant van de weg staan. Wat een verrassing! We wisten niet dat hij zou komen. Hij loopt een stukje met ons op. Via Beuningen en Weurt gaan we terug naar Nijmegen. Als we in de buurt van Weurt zijn ziet de lucht er dreigend uit en begint het wat te regenen maar gelukkig is het maar van korte duur. Als we Nijmegen inkomen zien we Marina en Heleen haar moeder. We vertellen dat Heleen en Bianca er ook aankomen en dat we elkaar later op de Wedren wel weer zullen zien. Door het Waterkwartier en over de Waalkade bereiken we het centrum en de Wedren. Om 14 uur 30 melden we ons af. Niet veel later zien we Heleen en Bianca ook. Dag twee hebben we erop zitten. We zijn over de helft.

Donderdag 21 juli 2011: De dag van Groesbeek

Vandaag de vroege start en alle vier zijn we op tijd present. Ook vandaag weer het saaie stuk langs het Radboud maar nu op weg naar Malden. Als we Malden gehad hebben gaat het via Molenhoek naar Mook. Van de vorige jaren herinner ik me nog dat ik het zo’n naar stuk vond van Mook naar Groesbeek maar dit jaar valt het me reuze mee. Voordat ik het weet zijn we Plasmolen, Milsbeek voorbij en bereiken we Breedeweg. Hier hebben we met Marina en Heleen haar moeder afgesproken om op een terras soep te eten. Wanneer we bij het terras zijn zijn zij er nog niet en wij kunnen direct zitten omdat er lege stoelen zijn. Heerlijk om even van de voeten te zijn. We bestellen soep en het smaakt heerlijk. Niet veel later komen Marina en Heleen haar moeder. Hadden moeite om een parkeerplaats te vinden. Toch moeten wij verder en via Groesbeek gaan we de Zevenheuvelenweg op. Janny, Heleen en ik weten dat  hier door het Dagblad van het Noorden telegrammen voor ons zijn. Ieder jaar doet het Dagblad van het Noorden dit en kunnen familie en kennissen een telegram voor je naar het Dagblad sturen. Aan ons alle drie is gezegd dat we er langs moeten dus dat betekent dat er een telegram voor ons is. Nu alle drie krijgen we niet één maar wel liefst zeven telegrammen. Geweldig dat er zo aan ons gedacht is! Nu de Zevenheuvelenweg geeft ook geen extra problemen en al vrij snel komen we in Berg en Dal en ruiken we Nijmegen al haast weer. We krijgen bericht van Marina dat ze in een cafetaria in de buurt van de Wedren zitten maar wij zien ze niet. Om 13 uur 30 melden we ons af. We drinken nog iets met elkaar en genieten van een heerlijk zak friet met mayo. Aangezien de lucht erg donker is en er dreigend uitziet besluiten we al snel om op te stappen. We laten onze wandelboekjes vast aftekenen en nemen afscheid van Bianca, zij kan morgen vroeg starten en doet dat natuurlijk ook. Wanneer we naar het station lopen komt de regen met bakken uit de lucht en worden we nat. Gelukkig zit onze tocht er al op en zijn wij droog op de Wedren binnen gekomen.

Vrijdag 22 juli 2011: De dag van Cuijk

Vandaag de late start en zijn we alle drie nog in de race. Voor het laatst bij deze vierdaagse langs het Radboud naar Hatert. Wanneer we in Hatert zijn begint het te regenen en is het nodig dat we de regenkleding aantrekken, zelfs ook onze regenbroeken. Bij mijn vaste koffiestop in Weezenhof is het al haast weer droog en kan de regenkleding weer uit. We gaan nu naar Overasselt. Dan over een dijk naar de brug over de Maas. Iedereen heeft het altijd over de dijk bij de eerste dag maar ik vind dit  eigenlijk net zo’n soort dijk. In mijn gevoel even lang en in de verte ook een brug die je over moet. Als we op de brug over de Maas lopen wordt er weer flink geclaxonneerd door, vooral, vrachtwagens. Als we Linden binnen wandelen zien we dat het thema voor de versieringen dit jaar "Reclame" is. Vele hebben er weer heel wat moois van gemaakt. Via Beers gaan we richting Cuijk, het gaat mijn deze laatste dag beter af dan vorig jaar. Janny lijkt het wat moeilijker te hebben en Heleen zegt ook blij te zijn als het erop zit. In Cuijk is het een waar volksfeest. Geweldig als je de pontonbrug opdraait! Je voelt je een held! Ik vind het ieder jaar een hoogtepunt om hier over te gaan. Als ik de brug over ben bel ik mijn man om te vragen waar hij staat. Hij en mijn schoonzusje zullen in Mook staan dus dat duurt niet zo lang meer en inderdaad in het centrum van Mook staan ze. We krijgen een presentje en blijven er maar heel even staan want we hebben nog wel wat kilometers afteleggen. Via Molenhoek en Malden bereiken we de Via Gladiola. Hier is het een drukte van belang en kun je nauwelijks doorlopen maar we weten dat we het dit jaar ook weer gaan halen of het moet wel heel gek gaan. Vlak bij het Radboud Ziekenhuis staat Janny haar familie en nemen we onze eerste bos gladiolen in ontvangst. Verder weer op naar de finish, vlak voor de finish zal Marina staan met Heleen haar man en moeder.  We gaan ons eerst afmelden, het is dan 15 uur 30 en nemen alle drie het cijfertje drie in ontvangst en gaan dan op zoek naar Marina en Heleen haar familie. Heleen haar man geeft ons ook gladiolen en een Groninger droge worst en vertelt dat ze verderop een plaatsje hebben waar we kunnen zitten. Hier worden we nogmaals verwend: nog een bos gladiolen, een roos en een zonnebloem.

Ik kijk weer voldaan terug op deze 4daagse. Ondanks dat ik gevallen ben heb ik weinig problemen gehad. Ik moet wel mijn wandelmaatjes bedanken want zij waren erg behulpzaam met het op en af doen van mijn rugzak want door mijn gekneusde hand ging dit toch niet zo soepel. Ook het thuisfront, familie, kennissen en de collega’s alle dank voor jullie sms’jes, de telegrammen, de presentjes en de bloemen. Ook moet ik hier vermelden dat Janny een kanjer is want ondanks dat ze afgelopen jaar geen 40 km heeft kunnen oefenen door haar hielspoor fikste ze het toch maar om de 4 x 40 km te volbrengen. Heleen het was gezellig dat je deze keer met ons meeliep. Ook was het gezellig dat Marina en Heleen haar moeder er iedere dag waren. Ook het meelopen van Bianca met ons was gezellig en ook nuttig want Heleen had zodoende een sanitaire stop maatje waar ze mee op kon lopen.

Ik hoop volgend jaar weer van de partij te zijn.