Om even na achten staat mijn wandelmaatje met haar man bij mij voor de deur om de Land van Bartje wandeltocht te gaan lopen van de FLAL. Wanneer we naar Exloo rijden ziet het er niet naar uit dat we het droog zullen houden want op de weg er naar toe regent het. We schrijven ons in voor de 25 km en starten pas nadat we eerst koffie gedronken hebben en de meesten al gestart zijn.

De route gaat onder meer via Bergjesweg en Eppiesbergje richting Odoorn.

 
Eppiesbargie is een grafheuvel. De heuvel is opgeworpen in de tijd van de Enkelgrafcultuur tussen 2850 tot 2450 voor Christus. Daarna heeft de heuvel nog dienst gedaan als grafheuvel in de Midden Bronstijd (ca. 1800 – 1100 v.Chr.). Er is toen een tweede graf in de heuvel aangelegd. De heuvel werd verhoogd en met veldkeien verzwaard en vervolgens werd er nog een derde persoon begraven. In die fase is er rond de heuvel een greppel aangelegd. In de periode erna is in de directe omgeving een urnenveld aangelegd.
De grafheuvel is deel van een serie grafmonumenten (heuvels, hunebedden en urnenvelden) tussen Emmen en Odoorn, waarschijnlijk langs een pre-historische route.
De naam Eppies Bargie is zeer waarschijnlijk ontleend aan een voormalige eigenaar van de aangrenzende gronden, ene Egbert (Eppie) Vos die zich op de heuvel zou hebben (laten) verhangen.

Het is goed te merken dat het de afgelopen dagen flink geregend heeft want sommige paden zijn wel  heel erg moeilijk begaanbaar en moet ik zelfs een handje geholpen worden. Wanneer we in Odoorn komen hebben we de rust in  De Oringermarke.

 De betekenis van de naam Odoorn is niet met zekerheid te achterhalen. De naam bestaat uit twee delen: ‘Ode’ en ‘hoorn’. Het laatste deel betekent hoek of bocht. Ode = de mansnaam Odo of hetzelfde als het Duitse öde (woest, verlaten). Odoorn is dus hoek van Odo of de eenzame woeste hoek.

 Na de rust voert onze tocht ons verder door bos en heide en inmiddels is het gaan regen en moeten we onze regenjacks aantrekken.  Als we 17,7 km hebben afgelegd bereiken we de wagenrust en we houden hier een kort pauze. Onze tocht voert onze   weer verder over bospaden en over de heide. De  bospaden zien er prachtig uit in hun herfstkleuren. Intussen is het weer droog geworden en tenslotte komen we weer  bij het Wapen van Exloo waar we ons afmelden.

Het was een mooie tocht en ondanks dat het er in eerste instantie niet naar uit zag dat de weergoden ons goed gezind zouden zijn viel het weer erg mee want onderweg hebben we niet erg veel regen gehad. Het bos zag er prachtig uit in zijn herfstkleuren. De paden waren soms heel erg modderig en wat moeilijk begaanbaar maar dat past bij een FLAL tocht.  De GPS gaf aan dat we iets meer dan 24 km gelopen hebben. Het was de eerste keer dat de man van mijn wandelmaatje met ons meeliep maar het was erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

                                 

foto 1: mijn wandelmaatje en haar man.

foto 2: mijn wandelmaatje en ik tijdens de rust

foto 3: de modderige schoenen eerst uit voordat we de auto ingaan.