Vandaag gaan we naar Bourtange waar de FLAL een wandeltocht georganiseerd heeft.

 

Bourtange (in het Gronings Boertang) is een vestingdorp in de provincie Groningen, dat tijdens de Nederlandse Opstand is aangelegd. Bourtange is kortstondig, tussen 1808 en 1821, een zelfstandige gemeente geweest. Het is een beschermd dorpsgezicht.

De tocht dankt zijn naam aan het Bourtangermoor (moeras) dat rond 5000 voor Chr. is ontstaan. Het had de vorm van een V. de westelijke poot, het oerstroomdal van de Hunze, werd in het westen begrensd door de Hondsrug en strekte zich in het noorden uit tot bij Groningen. De oostelijke poot lag in het stroomdal van de Eems. De zuidpunt van het gebied lag bij Lingen. Het moeras had een grootte van 3000 vierkante kilometer. Van het Bourtangermoor is nu nog een gebied van 140 vierkante kilometer over en dit is ondergebracht in het Duits-Nederlandse Internationale Natuurpark Bourtanger Moor – Baggerveen.

Even voor 9 uur arriveren we in café Landshuijs. We zijn deze keer met zijn drieën. Gisteren zag het er nog naar uit dat Heleen niet mee zou gaan. De weersverwachting leek niet zo best en ze was waarschijnlijk bang dat ze tot aan haar nek in het moeras zou wegzakken. Na de start  wandelen we door de al oude verdedigingslinie richting de Duitse grens en komen we in het veengebied Emsland. Wanneer we er ongeveer 7 km hebben op zitten is er een wagenrust. We gaan al weer snel  verder over een viaduct over A31 (Autobahn Emden – Oberhausen) richting Heede. In Heede hebben we een controle en rust in café Kuper – Hermus. De bediening is niet echt ingesteld op zo’n groep wandelaars want Janny en Heleen gaan zelf maar gebak halen uit de koelvitrine. Overigens smaakt het gebak heerlijk.

Heede is tegenwoordig een min of meer bedevaartsoord. Tussen 1937 en 1940 zou de Moeder Gods hier honderdmaal verschenen zijn aan vier meisjes. In 2000 werden de verschijningen erkend door de  plaatselijke bisschop. In het Marienpark is een route van religieuze kunst opgezet. Wanneer we Heede uitlopen passeren we een meer dan 1000 jaar oude linde.

Het laatste stuk van de tocht dat we in Duitsland lopen lijkt toch wat moerassig te worden. Zal Heleen toch nog gelijk krijgen dat we tot onze nek in het moeras zullen wegzakken? Gelukkig blijven we op de been en houden we onze voeten droog. Wanneer we er ongeveer 22 km hebben opzitten komen we weer terug in Nederland en na een half uur lopen we de vesting Bourtange weer binnen.

Het was een mooie tocht en ondanks dat de lucht er aan het eind van onze tocht dreigend uitzag hebben we het droog gehouden. Ook zijn we niet weggezakt in het moeras waar Heleen zo bang voor was. Ook de route van de religieuze kunst in het Marienpark vond ik heel mooi. Ik ga daar beslist nog eens heen om het in alle rust te kunnen bekijken. Een groot gedeelte van de route ging over verharde wegen. De tocht ging voor het grooste gedeelte door Duitsland. Mijn GPS gaf 25,3 km aan.