Vrijdag 24 juni

Ruim voor 7 uur zijn Heleen en ik al bij het Sportpark Vermeerkwartier waar de start is van de tweedaagse. Mijn man is zo goed om ons te brengen zodat we niet met parkeerproblemen zitten. Nadat we onze startkaart hebben gehaald is er nog tijd om wat te drinken. Terwijl we wat drinken zie ik Ineke en het is leuk om een paar woorden met haar te wisselen. Even na 7 uur beginnen we aan onze tocht van 40 km. Net als de andere jaren lopen we nu ook weer over het defensieterrein "De Vlasakkers". Terwijl we over dit terrein lopen zien we wel heel erge donkere wolken aan de hemel verschijnen en wanneer we bijna dit terrein verlaten begint het hevig te regenen en hijsen we ons zo snel als we kunnen in onze regenkleding. Wanneer we er ruim 17 km hebben opzitten en we bij de rust Chaletpark Boslust zijn moet Heleen haar voeten onder handen nemen omdat ze denkt dat ze een blaar heeft. Het is bij deze rust erg druk en het enigste wat we er dan ook doen is dat Heleen, die gelukkig op een bankje kan zitten, haar blaar afplakt. Zodra dit "karwei" geklaard is gaan we verder. Als we er volgens mijn GPS bijna 29 km hebben op  zitten en niet 27 zoals op de routebeschrijving staat komen we bij de rust "Peijnenburg" en we besluiten om hier een rust te houden. Het is ook wel lekker even te zitten maar toch moeten we weer door. Gelukkig valt het weer, na die ene hevige bui, mee ondanks dat er regelmatig zeer donkere luchten overtrekken houden we het toch droog. Bij de laatste rust kopen we alleen iets te drinken en gaan gelijk weer verder. De laatste kilometers vallen ons zwaar. Als je denkt dat je er bent als je 40 km gelopen hebt en het worden er dan ruim 43 dan lijken die 3 km meer wel heel erg veel kilometers. Wanneer we bijna bij de finish zijn belt mijn man dat hij al onderweg is om ons op te halen.

Het is beter dat Heleen gezien de blaren op haar voet morgen niet loopt, dit is immers de 4daagse nog niet maar een training voor de 4daagse. Hoewel ze er van baalt om morgen niet te starten is ze toch zo verstandig om morgen niet te gaan.

Zaterdag 25 juni:

Heleen brengt me vandaag naar het sportpark en gaat daarna direct door richting Groningen. Wanneer ik op het sportterrein ben zie ik Ineke weer even en ook hoor ik even later mijn naam. Het blijken Bianca en Frank te zijn, met hen heb ik vorig jaar beide dagen de tweedaagse gelopen. Leuk om hen even te spreken en te horen dat ze de 4daagse vorig jaar beiden gehaald hebben. Zoals het er nu uitziet zal het de hele dag regenachtig blijven. Vandaag brengt de route ons richting Leusden over Landgoed Den Treek/Henschoten en Woudenberg. Zoals gewoonlijk sla ik de eerste rust over en besluit ik om bij de rust "de Valleiruiters" even een rustpauze in te lassen. Gelukkig is er zelfs een stoel waar ik even op kan zitten. Toch blijf ik niet te langen zitten want ik heb nog 23 km te gaan. Ook dit jaar komen  we weer bij het Henschotermeer. Voordat ik de tweedaagse van Amersfoort liep had ik nog nooit van dit meer gehoord. Zo zie je maar dat wandelen je zulke mooie plekjes laat zien. Na goed een half uur passeer ik de Pyramide van Austerlitz en na een goede 5 km is er te kiezen uit twee parkoersen: een zwaar maar fraai parkoers en een minder zwaar. De twee vorige keren heb ik ook het zware parkoers gelopen en dus doe ik dit ook deze keer weer. Het is hierna nog 7 km en als ik tenslotte weer bij het Sportpark Vermeerkwartier ben ben ik toch wel blij dat het erop zit. De hele dag was het eigenlijk miezerig weer maar ondanks dit heb ik ook dit jaar weer van de tocht genoten.

Ook dit jaar was het weer een mooie tocht. Volgens mij was de route iets anders dan de voorgaande twee jaren. Ondanks dat het zaterdag de hele dag druilerig weer was was het toch niet erg om te lopen. Jammer dat Heleen de tweede dag niet kon lopen (wel een verstandig besluit van haar om het niet te doen) Ik vond het wel gezellig dat ze donderdagavond al naar ons op de camping kwam. Ook vond ik het uiteten gaan met haar en mijn man in de Garderdense Berg gezellig. Ik zou het wel prettiger vinden als de juiste afstand op de routebeschrijving zou staan en niet 40 km als het ruim 43 is. Maar ondanks dit kritische puntje heb ik toch alle lof voor de organisatie. Volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn.